Tuesday, November 17, 2015

Kom ons bid saam vir reën

 Bid saam met ons Pieter van Schalkwyk (’n boer in Namibië) se gebed:

Hemelse Vader en almagtige Here. Dit is 2 uur in die more en ek kan nie slaap nie. In 21 jaar wat ek boer was dit nog nooit so droog nie. Ek is vanmôre voor U om te bid vir reën.
Voor ek vir reën vra moet ek U eers dank vir droogtes. Indien ons net vet jare en voorspoed gehad het, hoe arrogant, onafhanklik van U en onbewus van U goedheid en genade, sou ons nie gelewe het nie. Daarom moet ek U ook dank vir die voorreg om hier te kan boer. Hier waar ek elke dag U handewerk sien en ervaar. Baie dankie ook Here vir die wonderlike mense wat u rondom my in hierdie wereld geplaas het. 'n Unieke groep mense wat almal saam in dieselfde stryd gewikkel is. U het elkeen persoonlik gevorm, met elkeen se uniekheid, harder as kameeldoringhout, om hier te kan bestaan.
Om die mooi van hierdie boerdery te beleef het u 'n besonderse liefde vir die diere en die boerdery in my hart gesit en daarvoor is ek U baie dankbaar. Maar Liewe Heer dit is as gevolg van hierdie liefde, en my tekort aan insig, wat maak dat ek U weë nie verstaan nie.
...Ek verstaan nie wanneer die lammerooi aan die voet van die duin omval as gevolg van swakheid, en nog steeds net oor haar lam se welstand bekommerd is nie.
...Ek verstaan nie as die koei met ‘n sug gaan sit en ons altwee weet sy sal nooit weer opstaan nie.
...Ek verstaan nie as ek in die onskuldige bruin oë van die verswakte koedoekoei, wie se voet in die draad gehaak het, kyk en sien sy wag op die verlossing van die dood, wat uiteindelik deur dors en hitte-uitputting onder die skroeiende woestynson, veroorsaak sal word.
...Ek verstaan nie as ek "hart se punt"-koeie by die slagpale moet aflaai, en nog onthou hoe hulle kalwers gelyk het, en selfs hoe ek sommige van hulle as klein kalwertjies onthoring het.
...Ek verstaan nie as jong eerstelamooitjies net ribbes en gekoekte wol is en ek onthou vaagweg hoe 'n gladverhaarde ooi lank gelede vir haar vet lammetjie geblêr het terwyl die komkommersap teen haar wang afloop.
...Ek verstaan nie as my ryperd een oggend stokstyf is as gevolg van elke aand se kragvoer, omdat daar niks meer hooi in die veld is wat hy bedags kan vreet nie
...Ek verstaan nie as ek die donkie langs die pad sien lê wat in die tuig gesterf het, en ek weet sy eienaar het ook maar nie ‘n plan gehad nie.
...Ek verstaan nie as die groot springbokram struikel -struikel voortsukkel nie.
Ek verstaan nie as die erdvark, wat n nagdier is, in die middel van die dag, vermaer en verdonker, op die warm rooi sand rondploeter op soek na iets om te eet.
...Ek verstaan nie dat die graspolle, die bron van kos, in klein swart knoetsies verander het sodat die wind hulle wortels oopkalwe en die woestynson dit verdroog en verdood.
...Ek verstaan nie as die windpomp net wind blaas omdat die boorgat opgedroog het, terwyl my verstand verdof is deur 'n wolk stof en 'n gebulk en geblêr wat deur my bene en murg sny.
Here, ek verstaan nie hoekom U dit oor hierdie onskuldige diere laat kom, terwyl U vir my, sondaar, net goedheid en guns gee nie. Here ek verstaan dit nie, maar ek weet wel dat ek nooit die straf wat ek verdien, sal kan dra nie. Daarom, voor ek vir reën vra, smeek ek om U genade en vergifnis. Ek bid ook vir wysheid om tussen goed en sleg te kan onderskei. Ek bid veral, Here, dat ek nooit arrogant sal word nie, want alle eer kom U toe. Ek bid ook vir wysheid en krag vir die hele gemeenskap om op die regte manier deur hierdie droogte te kom. Ek verstaan nog steeds nie hoe die gemsbok in hierdie tyd so sterk kan bly nie, maar ek bid dat U ons almal die gemsbokke van hierdie droogte sal maak.
Here, noudat U my hart ken smeek ek by U:  "GEE ASB VIR ONS ALMAL REëN EN GEE ASB VIR ONS ALMAL GENOEG REëN!!"
Amen


Monday, November 16, 2015

Eden Gemeente Sending Naweek, 4 - 6 September 2015


Hoe is dit dat dit altyd koud is in Bronkhorstspruit wanneer ons gaan deelneem aan Eden se sending fees? Maar dan is die boere-oggendete altyd heerlik en word ons ontvang met warm harte en oop arms, gure weer of nie. Dis altyd lekker om ou bekende gesigte te sien en te weet, ten spyte van die myle, stap ons saam Sy wandelpad hier op aarde deur die valeie en oor die berge.



Na ons kuier by Philip in Mei, kon ons foto's vir die uitstalling gebruik wat ons toe geneem het.  Dis mos die grootwordende kinders wat ons noodsaak om die foto's vars te hou! Genadiglik word die seuns by Philip goed gevoed en opgevoed en groei hulle gesond en sterk onder sy sorg. Hulle het natuurlik elkeen hul eie temprament en manier van dinge doen en soos hulle groter word, ontwikkel hulle in mooi jong mense hoor!








Met hierdie laaste trip het ons geld ingesamel vir n nuwe ry-ding om al die kinders rond te karwei op die eiland. Dit was vir ons so lekker om die ou fiets en trek waantjie weer te kon ry asook om die nuwe wa te gaan haal en eiland toe te vat -


Al was die uitstalling hoe mooi, wys dit slegs 'n kirtseltjie van die realiteit op Moken bodem...... Met groot dankbaareid kan ons getuig van wat Vader deur Philip doen en hoe dit Koningkryk die onbereikte Moken se lewens ingrypend aanraak. Ten spyte van die konstante aanslae, verkwik Vader se innige liefde Philip en hou Hy Flip se kop bo. Ek moet se, Philip is die gelukkigste by sy kinders! Dankie Papa vir Wie U is!

Wil net vir Lynette Koen groot dankie se dat sy die kunswerk geborg het vir die mooi posters